Header achtergrond
Header achtergrond

Staatssecretaris Wiebes geeft ZZP’ers en opdrachtgevers duidelijkheid

03-02-2017

De brief, die door de Belastingdienst vandaag is gestuurd aan alle ZZP’ers met een VAR, biedt eindelijk de duidelijkheid, die nodig is om als echte ZZP’er opdrachten te kunnen vervullen, zoals voorheen met de VAR. De hand van Staatssecretaris Eric Wiebes is zichtbaar, hij heeft zijn beloften waar gemaakt. Feitelijk is voorlopig de situatie van de VAR terug en wel tot 1 januari 2018, maar dat kan worden verlengd als meer tijd nodig is voor een definitieve regeling. Wij menen dat er nu niet teveel haast meer behoeft te worden gemaakt, de VAR is feitelijk terug ... prima zo, niets meer aan doen!

De brief geeft aan, dat er niet alleen geen boetes worden opgelegd, maar ook de keuze van opdrachtgever en opdrachtnemer voor het niet willen van een arbeidsverhouding wordt gerespecteerd, dus ook geen loon- en premienaheffing bij opdrachtgevers. Alleen ingeval van kwaadwillende opdrachtgevers, die schijnconstructies opzettelijk zijn aangegaan en waarbij evident buiten het wettelijk kader voor een overeenkomst van opdracht is getreden, blijft er risico op naheffing en boetes. Het gaat dan om fraude of zwendel, waardoor oneigenlijk voordeel wordt behaald, en situaties die leiden tot uitbuiting, ernstige concurrentievervalsing of maatschappelijke ontwrichting. Er hoeft geen gebruik meer te worden gemaakt van goedgekeurde modelovereenkomsten of goedgekeurde eigen overeenkomsten, er mag gewoon een eigen overeenkomst worden gebruikt.

De normale professionele dienstverlener of vakman en diens opdrachtgever hoeven met deze brief in dezen niet meer te vrezen en hiermee is in feite de situatie van de VAR in ere hersteld. Want de VAR in combinatie met de oude overeenkomsten en dezelfde feitelijke omstandigheden was indertijd tijd goed, dat kan dus nu niet als fraude of uitbuiting te kwalificeren zijn.

Zoals gezegd is in deze brief de hand van Staatssecretaris Wiebes zichtbaar, gezien zijn uitlatingen eerder op dit dossier. Een beetje laat, dat wel, de schade is er inmiddels en de vraag is of de payroll- en lagere tarieven-geest nog in de fles teruggaat. Niettemin beter laat dan nooit en als er nu nog problemen zijn, bijvoorbeeld te lage tarieven, ligt dat echt aan de opdrachtgever, die er een slaatje uit probeert te slaan.

Laat de les van dit alles wel zijn, dat voor een definitieve regeling meer aangesloten moet worden bij de oude VAR-regeling dan bij de eerdere DBA die met modelovereenkomstenwerkwijze die meer risico naar de opdrachtgever schuift. Werkgevers en opdrachtgevers de stuipen op het lijf jagen en met zalvende “samen verantwoordelijk” verhalen de opdrachtgever aansprakelijk stellen, is volstrekt contraproductief gebleken. Er kon ook onder de VAR gewoon bestrijding van misbruik plaatsvinden door de Belastingdienst, kennelijk is dat nu doorgedrongen. Dus je zou haast zeggen, “niets meer aan doen” geen nieuwe regeling dus, ook niet in 2018 en latere jaren.

Het standpunt om ZZP’ers tegen te werken en mensen weer in een vast dienstverband te dwingen, lijkt nu enigszins verlaten te worden. De politieke agenda, die onder meer allerhande verplichte cao- achtige regelingen voor ZZP’ers betekent, zou hetzelfde lot moeten ondergaan.

Want het veel gebruikte argument dat het “a-sociaal” is dat ZZP’ers geen pensioen opbouwen en niet voor arbeidsongeschiktheid zijn verzekerd en dat dat dus collectief moet worden afgedwongen, omdat “WE dat anders met z’n alluhhh…” betalen is onzin. Vakbonden hebben met ditzelfde argument in het verleden ook gepleit voor verplicht lidmaatschap van alle werknemers van een vakbond, want het zou a-sociaal zijn dat “niet georganiseerden” profiteerden van het werk van de bonden. Het bleek een slecht plan, de meeste werknemers trapten er niet in en wilden helemaal geen lid zijn. De argumenten voor verplichte collectieve pensioenen en verplichte collectieve arbeidsongeschiktheidsverzekeringen zijn niet nieuw en een even slecht idee als het gedwongen collectieve vakbondslidmaatschap indertijd was.

De meeste Nederlanders, ook die met collectieve regelingen, bouwen in tegenstelling tot het geschetste beeld niet een ruim “ZwitserLeven-gevoel” pensioen op. Niemand zit meer 40 jaar bij één baas en niemand bouwt op final pay-basis 70% inclusief AOW op. Integendeel, op de AOW wordt sterk bezuinigd en pensioenuitkeringen vallen bitter tegen, al was het maar omdat de rente dankzij de banken met hun onverantwoordelijke gedrag in de jaren tot 2008 inmiddels zo goed als negatief is.

Sparen in een collectief fonds tegen vrijwel 0% rente en dan ook nog moeten betalen om te mogen “mee-sparen” is geen goed verhaal. Verplichte deelname aan een regeling die maar voor een klein aantal deelnemers voordelig is, is ook geen goed verhaal. Duur (geleend) geld aan (jonge) ondernemers en hun ondernemingen onttrekken in ruil voor het storten in fondsen, die een uiterst magere return on investment geven, is slecht voor ondernemend Nederland. Ondernemingsvermogen rendeert beter dan spaargeld, sparen op deze wijze is dus niks voor ondernemers, sparen binnen de onderneming, vermogensvorming dus en daarmee ondernemen is natuurlijk veel beter.

De gevolgen van arbeidsongeschiktheid kun je zelf regelen via broodfondsen, sparen en vermogensvorming of particulier verzekeren. Dat een collectieve regeling meestal uiteindelijk veel duurder is, blijkt uit de almaar stijgende ziektekosten. Verzekeringspremies en belastingdruk lopen, sedert de facto de oude ziekenfondsen aan de touwtjes trekken, uit de hand en er blijkt geen bereidheid om de kosten te beheersen als de burger eenvoudig gedwongen kan worden om meer premie te betalen. Er is geen reden om aan te nemen dat dit bij een collectief ZZP-fonds anders zou zijn.

Ruim baan dus voor ondernemers en ZZP'ers en mensen, die zelf hun lot in eigen hand willen nemen en houden. Hopelijk is de brief van de Belastingdienst een herstart met nieuw elan en een breuk met beleid van betutteling en tegenwerking. Wie weet gaat het nog goed komen met Eric Wiebes.

Laatste nieuws

  • Vennoot of erfgenaam failliet, wat als er schulden zijn aan overige vennoten of erfgenamen? Door Wijnkamp Keulers op 10-07-2020

    Schulden van een failliet op een gemeenschap, bijvoorbeeld maatschap, firma of erfenis, kunnen worden verrekend met een vordering van de failliet, die ontstaat door verdeling van het gemeenschappelijk vermogen. Dat is vooral van belang bij een maatschap of firma, die zelf niet failliet is, maar een van de vennoten wel. Vooral als een vennoot voorafgaand aan diens faillissement gelden heeft onttrokken, vloeit uit de Faillissementswet voort dat de overige vennoten kunnen eisen dat de schulden in mindering komen op het aandeel van de failliet. Op deze wijze hebben (ex)-vennoten voorrang op andere schuldeisers, zelfs voorrang op belastingschulden van de failliet.

    Afwikkeling van een maatschap en een erfenis is al ingewikkeld genoeg. Helemaal als een van de rechthebbenden op een aandeel in het vermogen failliet is. Nogal eens nemen curatoren het standpunt in, dat het aandeel van de failliet in de boedel valt en de schulden van de failliet aan de maatschap of de erfenis bij de concurrent crediteuren komt. Omdat boedelkosten en de Belastingdienst voorgaan, is er dan weinig kans dat die schulden worden betaald. Echter, als de deelgenoten een beroep doen op artikel 56 Fw en eisen dat de schulden in aftrek komen op het aandeel in de gemeenschap, dan ziet het er vaak een stuk beter uit. De schuld heeft dan voorrang op boedelkosten en de fiscus. De failliet zelf (curator) kan geen beroep doen op artikel 56 Fw (Faillissementswet).

    Soms is het mogelijk om in combinatie met het zoveel mogelijk beperken van het aandeel van de failliet een akkoord te bereiken met crediteuren, waaronder de Belastingdienst. Belastingschulden blijken soms ten onrechte (ambtshalve) te zijn vastgesteld. Het feit dat er vaak geen bezwaar of beroep open staat, hoeft niet te betekenen dat er niets meer mogelijk is. Vooral als het er naar uitziet dat de failliete boedel te klein is om de Belastingdienst te kunnen betalen, dan kan er met de Ontvanger worden onderhandeld. Soms kunnen zelfs derden (dus de andere vennoten) aanbieden om een deel van die schuld te betalen.

    De deelgenoten kunnen de aantasting van hun vermogen door een failliete mede-erfgenaam of vennoot beperken door schuldverrekening. Schulden van een failliet komen vaak voort uit onttrekkingen, zoals opnamen van geld van de bank voor zijn eigen schulden. Door schuldverrekening wordt het vermogen in de failliete boedel kleiner, dus minder verhaal voor de crediteuren. Als de deelgenoten dan ook nog een rol spelen in de overname van schulden tegen gedeeltelijke betaling, is er soms zelfs redding van het bedrijf van de maatschap of firma mogelijk. Des te minder de schuldeisers van de failliet (na een akkoord) betaald krijgen, des te meer blijft er beschikbaar voor de overige vennoten en zelfs voor de failliet, dat is het idee.

    Faillissement van een mede-erfgenaam of medevennoot betekent altijd werk aan de winkel voor de andere, niet-failliete, vennoten of erfgenamen. Laat dat niet over aan de accountant van de maatschap of aan de boedelnotaris van de nalatenschap, zij zijn ten opzichte van een curator meestal niet sterk genoeg. Onderscheid de positie van de failliet nadrukkelijk van uw eigen positie, een failliet heeft zelf geen regie, die ligt bij de curator. Het gezamenlijk optrekken tezamen met de failliet, al dan niet met of tegen de curator, pakt meestal niet goed uit. De curator heeft tot taak het vermogen uit te winnen om de schuldeisers te betalen, dat belang strookt meestal niet met dat van de vennoten en de erven, of de failliet nu van goede wil is of niet.

    Schakel eigen adviseurs in, die ook fiscaal voldoende onderlegd zijn en houd enige (financiële) afstand tot de curator, overleg vanuit een sterke positie, dat levert vaak het meeste op.

    Lees verder
  • Box 3 heffingen, verzet houdt aan Door Wijnkamp Keulers op 26-06-2020

    Het is zuur om te zien dat als er geen rente of dividend wordt uitgekeerd, er toch inkomen wordt belast in box 3. Nog zuurder wordt het als in aanmerking wordt genomen dat sprake is van ongelijke behandeling van vermogensbestanddelen. Veel vermogen wordt helemaal niet belast of anders belast. Zo tellen eigen woningen en hypotheekschulden in box 3 niet mee, die vallen in box 1. Niet de waarde van de woning onder aftrek van de hypotheekschuld wordt belast, maar de betaalde rente is aftrekbaar en levert meestal negatief inkomen op. Dat leidt dan tot aftrek van een relatief hoog belast salaris. De aangroei naar overwaarde van het huis blijft onbelast, dat is eigenlijk raar … en er is meer dat opvalt.

    Box 3, er is meer vermogen dat niet wordt belast

    Ander belangrijk vermogen buiten box 3 is het bedrag aan opgespaarde lijfrente en pensioenaanspraken en vermogen in BV's. Om een idee te geven, de waarde van eigen woningen is ca 1.334 mld, de hypotheekschulden bedragen 726 mld. In aandelen bij DGA's zit ongeveer 400 mld, ondernemingsvermogen is ongeveer 70 mld. Box 3 vastgoed, waaronder verhuurde woningen, is ongeveer 173 mld. Spaargeld ca 305 mld, 133 mld effecten en 121 mld schulden. Pensioenaanspraken bedragen echter 1.338 mld. Box 3 belast dus lang niet al het vermogen, vooral eigen woning en pensioenaanspraken verstoren het beeld.

    Burger denkt er ander over

    Velen vinden dat bij het ontbreken van een behoorlijk pensioen het onredelijk is, dat zij wel box 3 belasting betalen die hun vermogen uitholt, terwijl pensioenvermogenden met een eigen woning en hypotheek de dans ontspringen. Ook huurders zijn beter af omdat zij geen functieloze, door woningtekorten aangejaagde, overwaarde hebben en huurtoeslag en zorgtoeslag kunnen claimen.
    Met een beroep op het EHRM (Europees verdrag voor de rechten van de mens) en wel artikel 1 van het Eerste Protocol proberen belastingplichtigen de rechter zover te krijgen dat de uitvoering van de belastingwetgeving, die in feite niet genoten inkomen belast, een inbreuk is op eigendomsrechten. De rechter gaat daar niet zonder meer in mee. Alleen als sprake is van een buitensporige last, die bovendien zich individueel sterker doet voelen, geeft het verdrag bescherming. Dit alles aan de hand van de specifieke omstandigheden.

    Geen buitensporige last eigen woning t.o.v. huurder

    De rechtbank Noord-Nederland oordeelde onlangs dat bij een 94-jarige huiseigenaar, die claimde dat de IB meer dan vier keer het werkelijk behaalde rendement bedroeg, er geen sprake was van een voor hem buitensporige last. Hij had weliswaar geen recht op huur- en zorgtoeslag, maar hij kon naar een goedkoper huis verhuizen of zijn huis opeten, daar kwam het rechterlijk oordeel zo'n beetje op neer.

    Toch nog wel kansen

    Het in standhouden van vermogen en het moeten opbouwen van extra vermogen door extreem lage rente, sterftekansen, AOW-bezuinigingen en inflatie zou bij ontbreken van behoorlijk pensioen nog wel eens kans kunnen geven op een buitensporige last. Wel goed feitelijk onderbouwen, want het is eerder wind tegen dan wind mee in de rechtszaal.

    Lees verder
  • Prijsgeven van pensioen of ODV in verband met Corona verliezen, Belastingdienst doet moeilijk Door Wijnkamp Keulers op 02-06-2020

    We keren weer langzaam terug naar normaal, ook in het nieuwe normaal veranderen sommige dingen niet. Voor DGA's, die als gevolg van verliezen of waardedalingen van beleggingen in hun BV, afstand doen van pensioenrechten, is de fiscus als vanouds streng en hebberig.

    Begin januari 2020 is er een herzien besluit van het CAP (Centraal Aanspreekpunt Penisoenen) genomen. Dit gaat onder meer over de gevolgen van het prijsgeven van rechten in eigen BV op pensioen- en lijfrente-uitkeringen.

    Een enkele, zelfs zeer forse, daling van aandelen of een beleggingsverzekering kan nimmer aanleiding vormen voor het belastingvrij kunnen prijsgeven van een ODV of rechten op pensioen of lijfrente-uitkeringen. Een DGA, die afstand doet van rechten omdat zijn BV het niet meer kan betalen, kan dus een forse belastingclaim tegemoet zien.

    Dit standpunt van de Belastingdienst is inmiddels onhoudbaar geworden als door Corona de BV in de problemen komt door verliezen op ondernemingsactiviteiten en beleggingsverliezen. Er is wel enige ruimte. In 2013 is bij het destijds ingevoerde artikel 19b lid 8 wet LB in een besluit aangegeven, dat afstempelen op ingangsdatum toen, mogelijk was bij onderdekking door reële ondernemings- of beleggingsverliezen.

    Oppassen blijft geboden, bij rekening-courant verhoudingen, die feitelijk een afkoop inhouden of leningen waarop niet wordt afgelost en alleen maar rente wordt bijgeschreven, moet worden gevreesd voor (na)heffingen Loonbelasting en IB aanslagen met revisierente. De Belastingdienst heeft niet veel met het "nieuwe normaal" op dit dossier, dat gaat niet veel beter worden als de rekening van de overheidssteun betaald moet gaan worden, zo vrezen wij.

    Lees verder
  • Let op uw verrekenbaar verlies, als 2020 niet uw beste jaar zal zijn, haal winst naar voren! Door Wijnkamp Keulers op 28-05-2020

    Uitstel van belastingheffing is de eerste besparing, tenminste in het "oude normaal". In het "nieuwe normaal" kan dat wel eens anders uitpakken. Het lastige jaar 2020 kan wel eens tot verlies of minder winst leiden met alle gevolgen voor het kunnen verrekenen van verlies uit het verleden. Voor zowel een BV als een natuurlijk persoon met verliezen uit 2010, die nog niet zijn verrekend, is winst (of ander box 1 inkomen) over 2020 het laatste jaar waarmee kan worden gecompenseerd. Is er onvoldoende winst, dan moet worden bekeken of er extra boekwinst kan worden gerealiseerd ten laste van het fiscaal compensabel verlies. Dat geldt ook voor verlies uit onderneming uit normale bedrijfsactiviteiten, wellicht dat verstandig is wat (boek)winst naar voren te halen om toekomstige belastingclaims te vermijden.

    Winst naar voren halen, kan niet zomaar. Als incidenteel fiscaal voordeel het overwegend motief is, kan de fiscus met succes dwarsliggen. Ook het doorbreken van balanscontinuïteit en bestendige gedragslijnen kan roet in het eten gooien. Voor maatschappen en firma's is het eenvoudiger. Meer inbrengen of juist onttrekken of wijzigen van de winstaandelen kan al het gewenste effect hebben. Bij (de facto) herwaarderen van onroerende zaken moet worden opgepast dat niet 6% overdrachtsbelasting over de gehele waarde van de onroerende zaak of aandelen in een onroerende zaak-BV verschuldigd wordt. Het loont de moeite om lopende dit jaar te kijken of u maatregelen moet nemen. Verliesverdamping is zonde ... als het kan worden vermeden, scheelt dat behoorlijk.

    Lees verder
  • Let op …, vooral nu … bij lenen van uw BV of andere acties, die erop lijken Door Wijnkamp Keulers op 15-05-2020

    Op 19 december 2019 besliste de Rechtbank Zeeland-West-Brabant dat een lening aan een DGA in feite afkoop van zijn pensioen was. De lening zou door de BV aan een derde nooit zijn verstrekt (op die voorwaarden), dat was voor de rechtbank voldoende aanleiding om tot dit oordeel te komen.

    Er zijn meer gevallen bekend. Op 13 februari 2020 constateerde Hof Arnhem-Leeuwarden dat kwijtschelding van een lening aan een DGA, die deze lening voor zijn eenmanszaak had aangewend, eigenlijk een afkoop van zijn lijfrente-stamrecht was geweest bij aangaan van de lening. Vrijval belast bij de BV als winst, bij de DGA als inkomen belast tegen het hoogste tarief met daarbij verhoging met revisierente. Het zure was dat jaren nadien, toen de BV de lijfrente-uitkeringen niet meer kon betalen met de fiscus daarover contact was opgenomen. Daardoor kwam de fiscus de zaak op het spoor en uit het boekenonderzoek dat volgde bleek dat jaren daarvoor de verstrekte lening onzakelijk was en het stamrecht de facto afgekocht was.

    Als je dit soort acties uithaalt en de aangiften over het betreffende jaar van aangaan blijken achteraf onjuist te zijn, dan kun je ook nog eens een boete en rente tegemoet zien.

    Pas dus op met (oude) BV's, waarin pensioenverplichtingen en stamrechten zitten. Haal er niet te veel uit. Wij komen veel ellende tegen in gevallen, dat de BV als een soort spaarpot is gebruikt en het geld eruit is gehaald. Er is ons een geval bekend, waarbij de fiscale voorziening volgens de inspecteur een kwart was van de feitelijke (commerciële) verplichting. Een bedrag vier keer zo groot als het bedrag van de pensioenvoorziening werd tot het inkomen van de DGA gerekend, belast tegen het hoogste tarief en met 20% extra revisie-rente.

    Helemaal zuur als het allemaal boven tafel komt na overlijden van vader, de erfgenamen kunnen flink in de problemen raken. Wees dit voor… wees voorzichtig!

    Lees verder
Follow us
email
twitter
facebook